Taïna, Peter i Simon — trzy biografie, jeden lód

W dobrej narracji bohaterowie nie są awatarami gracza — są osobami, których motywacje czasem się z twoimi rozjeżdżają. W „Inua" masz trzech takich bohaterów i żaden z nich nie jest „tobą".

Taïna — współczesność

Dziennikarka śledcza, która wraca na Wyspę Króla Wilhelma — ziemię, z której pochodzi jej rodzina. Jej historia to najbardziej „nasza": internet, telefon, archiwa, sceptycyzm.

Ale to właśnie ona odkrywa, że sceptycyzm to też narracja — i że niektóre pytania nie znikają po publikacji.

Taïna nie szuka sensacji. Szuka odpowiedzi, której nikt inny nie zechciał szukać.

Peter — zimna wojna na lodzie

Amerykański reporter lat 50., wysłany by udokumentować budowę linii radarów DEW — arktycznego systemu wczesnego ostrzegania. Techniczna narracja epoki, ludzkie pytania.

Peter to oczy dokumentu: aparat, notatnik, dalekie słowa. Znajduje rzeczy, których nie powinien znajdować — i nie wie, co z nimi zrobić.

KADR Z GRY

Simon — młodość na „Terrorze"

Szesnastoletni junga wyprawy Franklina. Najmłodszy bohater, najbliższy katastrofie. To przez jego oczy gracz widzi 1846 — i to on pierwszy słyszy głos spod lodu.

Simon nie jest bohaterem z legend — jest dzieciakiem, którego los dorosłych pchnął na statek, który nie wróci.

• Taïna — współczesna dziennikarka śledcza
• Peter — reporter ery zimnej wojny, lata 50.
• Simon — junga z wyprawy Franklina, 1846

Jak się uzupełniają

Każdy bohater dostarcza innej wiedzy i innego tempa. Razem dają grze trójwymiar, którego żaden solowy narracyjnie nie udźwignie.

To także lekcja o Arktyce: nikt nie widzi jej całej — każdy widzi swoją.